مهدى عباسى (سومین خلیفه مقتدر عباسى) براى سرپوش گذاشتن به جنایات خود و خاموش ساختن جنبشهاى آزادیبخش ، اعلام عمومى كرد كه مى خواهم مظالم عباد و حقوقى كه مردم برگردن من دارند به صاحبانشان بدهم . امام كاظم (ع) این اعلام را شنید و نزد مهدى عباسى رفت و دید او در ظاهر مشغول اداى حقوق مردم است . به او رو كرد و فرمود: چرا حقوق از دست رفته ما به ما باز نمى گردد ؟ مهدى گفت : حقوق شما چیست ؟ امام (ع) فرمود : فدك . مهدى گفت : حدود فدك را مشخص كن تا به شما باز گردانم . امام (ع) فرمود:



حد اول آن كوه احد است ،

حد دوم آن عریش مصر است ،

حد سوم آن سیف البحر (حدود دریاى خزر) است ،

حد چهارمش دومه الجندل (عراق) است .

مهدى گفت : همه اینها از حدود فدك است ؟ امام (ع) فرمود: آرى . مهدى آنچنان ناراحت شد كه آثار خشم در چهره اش آشكار گردید، چرا كه امام با این پاسخها به او فهماند كه زمام حكومت بر همه دنیاى اسلام باید در دست ما باشد. مهدى برخاست و از آنجا رفت در حالى كه مى گفت : این حدود بسیار است باید پیرامون آن بیندیشم . به این ترتیب ، امام هفتم ، نقشه مرموز مهدى عباسى را نقش بر آب ساخت

از گفتار امام كاظم علیه السلام است 

الرفق نصف العیش ، 

رفاقت و صمیمیت بامردم ، نصف زندگى (سالم) است .



برچسب ها :
حدود فدک.از زبان ,  امام موسی کاظم(ع) ,  حدود فدک از زبان امام موسی بن جعفر (ع) ,